Pieterpad met storm

Op het moment dat ik aan het Pieterpad begon, kreeg ik regelmatig de vraag ‘hoe lang ga je erover doen?’. Standaard was mijn antwoord dan ‘ik ga hem wandelen om te genieten en heb dus geen deadline’. Prima uitgangspunt, toch?

Ik heb nog even te gaan, 127 km gehad.

Ik heb nog even te gaan, 127 km gehad.

Juni 2014 ben ik begonnen in mijn vakantie, op de avond dat ik weer thuis kwam was ik zo enthousiast dat ik het weekend alweer blokte in mijn agenda voor de volgende etappes. Zo ging dat lang door en uiteindelijk heb ik hem in augustus 2015 uitgelopen, lees hier mijn blog van de Sint Pietersberg.  Zo ging dat ook toen ik thuis kwam uit Coevorden. Vrijdagmiddag naar Hardenberg om weer twee etappes te wandelen. Overdag reageerden collega’s al wat vreemd waarom ik net dit weekend ging wandelen. Het weerbericht had mij duidelijk nog niet bereikt. Het zou gaan stormen!

Pieterpad: op naar Coevorden

Mijn overnachtingsplek op de camping in Sleen

Mijn overnachtingsplek op de camping in Sleen

Weten jullie nog hoe goed het gisteren ging? De langste etappe van het hele Pieterpad en had nog wel door gekund. Dat belooft veel goeds voor de etappe van deze dag. Gisteren stond 27 kilometer op de planning, vandaag ‘maar’ 23. Dat moet lukken. De nacht heb ik redelijk doorgebracht in mijn pipowagen en het weer werkt goed mee. Ik heb er zin in. Na een lekker ontbijt, ga ik op pad. Met twee auto’s naar het eindpunt, met één auto terug en dan wandelend terug naar mijn auto. Wanneer ik het zo opschrijf, een beetje gek moet je wel zijn om dit te doen. Dat is aan mij wel besteed.