Ik en mijn reuma

Wil je meer over mij weten? Lees dan hier verder. Kijk ook zeker in met menu 'persoonlijk' bovenin.

Nederland rond wandelen

Nederland is maar klein toch?! Dan kun je het ook wel rond wandelen! Lees hier hoe ver ik ben.

Reuma Walk

Samen met Wanda heb ik de Reuma Walk opgezet. Een wandeltocht van 5, 10 of 15 kilometer, waarbij de opbrengst naar het Reumafonds gaat.

Over het Utrechtpad naar Amersfoort

Afstand: 17 km

Twee weken geleden wandelde ik ook in Amersfoort. Het kan aan mij liggen, maar voordat ik begon met wandelen in Nederland is me nog nooit een markering van een Lange Afstands Wandelpad (LAW) of bijvoorbeeld Streekpad (SP) opgevallen. Sinds ik ben gaan wandelen zie ik ze overal. Overal waar ik ze ook zie, ik wil weten welke route erbij hoort. Tijdens de wandeling twee weken geleden was het niet zo moeilijk en WanVestingswal Amersfoortda bevestigde dat, het was het Utrechtpad. De vorige keer ben ik tot Woudenberg gekomen, nu wil ik tot Amersfoort komen. Een deel van de route zal gelijk zijn aan twee weken geleden, maar veel ook niet, ik ben benieuwd. Het belooft een mooie route te worden.

Vennetje bij De Stulp

Koninklijke route rondom Baarn

Afstand: 14 km

De wandeling Baarn uit ‘Wandelen over de Utrechtse Heuvelrug’ staat op de planning. Ik wandel hem samen met Ineke. Zij werkte bij een klant van mij en vroeg me een tijdje geleden of ik het leuk vond een keer samen te gaan wandelen. Daar zeg ik niet vaak ‘nee’ tegen. En waarom zou ik ook. De route van Baarn beloofd veel goeds en mijn lijf voelt redelijk. Ik hoop dat mijn brace dit keer wel goed blijft zitten. Ging gisteren niet helemaal goed, dat heb ik vooral ’s avonds geweten.

Trainen in de bossen rondom Bilthoven

Afstand: 12 km

Neem een groep op Facebook ‘Samen Reuma’ waar de vraag wordt gesteld wat de leden voor sport doen. Daar komt regelmatig het antwoord ‘wandelen’ op. Neem daar mij bij, altijd wel in om iets te organiseren en ik krijg het idee om met een team mee te doen aan de Egmond Wandel Marathon tegen Reuma. Hoe mooi zou het zijn om deze tocht te wandelen met meer mensen met een reumatische aandoening, waar het Reumafonds als goed doel aan verbonden is. Het team ‘Samen Reuma’ is geboren. Inschrijving is gedaan en 23 januari zullen we in Egmond 10,5 kilometer van de noordroute gaan lopen. Hiervoor hebben we ook een actiepagina gemaakt om deze prestatie te laten sponsoren voor het Reumafonds. Ik krijg net voordat ik mijn spullen bij elkaar ga pakken een donatie binnen komen van een collega, de tekst ontroerd me zelfs een beetje. Zo mooi als een collega uitspreekt respect voor je hebben, goud waard!

In de groep opper ik het idee om een keer samen te wandelen vooraf en uiteindelijk ga ik met Cloudia de Groene Wissel Bilthoven wandelen.

Hoeveel afwisseling kun je hebben in 16 km

Afstand: 16 km

Door haar actie om 1000(!) km te wandelen voor het Reumafonds en mijn actie om gesponsord de Egmond Wandelmarathon te wandelen heb ik Wanda ontmoet. Waar het begon met een keer meewandelen met haar 1000 kilometer, wandelen we nu regelmatig samen en is tijdens die eerste wandeling samen het idee van de Reuma Walk uitgewerkt. Zelf blogt ze veel op haar website Wanda Wandelt en nodigt ze soms haar volgers uit om mee te wandelen. Zo ook deze keer. Door mee te doen, breek ik eigenlijk een belofte met mezelf. Tijdens mijn wandelingen is het voor mij erg belangrijk om in mijn eigen tempo te kunnen lopen en op het juiste moment genoeg pauze te nemen. Toch ben ik tot nu toe nog iedere keer mee geweest en is het me steeds goed bevallen.

Amsterdam verlicht

Afstand: 15 km

Even wat feiten op een rijtje:

  • Ik heb niets met Amsterdam;
  • Ik wandel veel liever onverhard door de natuur, dan verhard;
  • De tochten die ik tot nu toe ’s avonds heb gelopen, heb ik veel moeite gehad met doseren;
  • En ik heb me ingeschreven voor de Amsterdam Light Walk!

Waar begin in aan?! We kunnen ’s avonds op half 7 starten bij de Passenger Terminal, lopen dan langs de verschillende verlichte kunstwerken door Amsterdam. Overdag moet ik het rustig aan doen, om energie op te sparen om ’s avonds 15 kilometer te wandelen. Even afwasmachine uitruimen, daarna weer even uitrusten. Even lunchen en weer uitrusten.

Een boekje open doen op Wereld Reuma Dag

Je kunt het zo gek nog niet bedenken of er is wel een dag voor. Eigenlijk heb ik daar een hekel aan, alsof daar op die andere 364 dagen in het jaar geen aandacht voor zou zijn. Zo zou het natuurlijk ook moeten zijn. 12 Oktober is wereld reuma dag. Daarvoor heeft het Reumafonds dit jaar de campagne ‘Boekje Open’ geopend. Zelf ben ik altijd al open geweest over de pijn en alles wat erbij komt kijken. Ik twijfel dan ook geen seconde om mijn boekje open te doen, alleen al omdat ik het een ontzettend goed idee vind van het Reumafonds.

Romeinse Veldtocht

Donderdagavond krijg ik een enorme pijn in mijn bil. Voor mijn gevoel komt het vanuit mijn rechter SI gewricht, maar mijn fysiotherapeut denkt daar vrijdag anders over. Hij weet de pijnlijke plek feilloos te vinden, de slijmbeurs rondom bij heup. Altijd fijn! En dat terwijl ik op zondagmiddag een wandeling gepland heb staan om samen met uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig een route te controleren, voordat deze gedrukt wordt. Van Utrecht Lunetten naar Utrecht Centraal, thuiswedstrijd dus die ik niet wil missen. Maar de pijn dreigt daar bijna roet in het eten te gooien. Mocht het niet gaan, ben ik zo weer thuis. Wat zou ik me kapot schamen wanneer de pijn door het wandelen erger wordt en ik me daardoor ziek zou moeten melden op mijn werk! Lopen voelt in dit geval beter dan op de bank pijn hebben en pijn heb ik toch wel. Na lang twijfelen besluit ik te gaan. Dan is het ook snel lunch erin, spullen pakken en weg. Op naar Lunetten.

Nacht van de Nacht

Zes jaar geleden waren we alleen nog collega’s, heel snel daarna hele goede vriendinnen. We bellen vaak en dan roepen we weer dat we iets moeten afspreken. We plannen dan een dag in en de avond van te voren gaan we eigenlijk pas bedenken wat we gaan doen. Zo ook afgelopen zaterdag. Vrijdag hadden we bedacht naar het Waterlinie Museum te gaan. Daarna lekker lunchen en de rest zouden we wel zien. Maar ’s avonds deelt Wanda op Facebook het bericht dat het Nacht van de Nacht is. Na wat appjes over en weer besluiten we eind van de middag af te spreken, eerst naar het Waterlinie Museum te gaan, dan een hapje eten en ’s avonds doen we mee met een avondwandeling vanuit Schalkwijk bij Boerderij Zalm. Geen idee wat we ervan kunnen verwachten, maar we laten ons verrassen.

Utrechtpad Renswoude-Woudenberg

Datum: 18 oktober

Afstand: 17 km

Ik moet iets bekennen, wandelen is een verslaving geworden! Maar dat is nog niet het ergste, hoe groot de verslaving ook is, in mijn eentje ’s morgens vroeg mijn bed uit komen en dan gaan wandelen… ik heb er soms moeite mee. Wanneer ik dan eenmaal maar bezig ben, geniet ik helemaal. Maar ik moet wel gaan! Daarbij merk ik dat ik sneller ga, wanneer ik een trainingsdoel heb. Dus dan bedenk je een doel. In januari wil ik weer de Egmond Wandel Marathon gaan lopen en in augustus de Heuvelrug Vierdaagse in Zuid-Limburg. Afgelopen augustus heb ik het Pieterpad uitgelopen, nu wil ik Nederland helemaal rond lopen. Dat houdt in dat het Grenslandpad en het Nederlands Kustpad nog op de planning staan.

Vorige week met Wanda gewandeld en ik heb de smaak weer te pakken. Ondanks de pijn van de afgelopen dagen, vandaag dus weer op pad. Ik had de route voor vandaag dan ook al vaker voorbereid, dus ik kon zo op pad. Tenminste dat dacht ik. Bij de bushalte waar ik mijn auto wilde zetten om daar weer terug te komen, kon ik niet parkeren. In een woonwijk een stuk verderop snel auto parkeren om wel de bus te halen, want ik wist dat hij maar 1x per uur ging. Bus gehaald en bij halte de Dennen moest ik uit stappen. Of toch niet?! Vanuit daar moest ik Renswoude nog door, om vervolgens daar 6 km later weer terug te komen.

IMG_0362 IMG_0363_bew IMG_0364_bew

De route gaat boven Renswoude om namelijk. Dan maar een late lunch bij Restaurant de Dennen. Tot daar ging het met de pijn nog prima. Behalve dat mijn brace meteen afzakte, zo jammer.

Na de lunch werd het erger, mijn linker heup had er geen zin meer in. Wat bij mij dan helpt is…doorlopen, juist in één constant tempo proberen door te wandelen. Tel daar een stuk verharde route bij op en je weet dat ik het even zwaar had. Maar ik heb het weer gehaald en dan ben ik weer trots op mezelf, zo’n fijn gevoel! Alles bij elkaar wel een mooie etappe, ik heb weer genoten.

Volgende keer wil ik tot Amersfoort wandelen, nu al weer zin in!

NS-wandeling Breda Mastbos

Afstand: 14,5 km
De laatste keer dat ik heb gewandeld was ook met Wanda, dat betekent dat ik een maand niet heb kunnen wandelen. Regelmatig had ik het plan om verder te gaan met het Utrechtpad. En net zo regelmatig liet meneer Bechterew me niet gaan. Mijn hoofd wil wel, maar mijn lijf houdt me dus tegen, zo frustrerend. Vandaag heb ik een wandeling met Wanda en andere lezers van haar blog om de agenda staan. Gisteren had ik bedacht om naar het Waterlinie Museum te gaan dat net geopend is in Bunnik, maar dat stel ik uit om energie te sparen voor de wandeling.

9.30 uur en Wanda staat voor de deur, we gaan eerst Nico nog halen en dan op naar Breda. Tom gaat ook gezellig mee. Ik heb mijn kniebrace om gedaan. Heb nog wel even getwijfeld; of last van brandplekken of de pijn aan mijn knie. Dan kies ik toch voor de brandplekken! De route heb ik op mijn GPS gezet en zag al dat het veel verhard is, niet mijn favoriet meestal. Zeker niet nu ik al een maand niet gewandeld heb, vanwege de pijn. Maar we gaan het zien.

Het eerste stuk lopen we via een minder mooi stuk van Breda richting het Mastbos, dat maakt dat meteen alles goed. Wat is het mooi daar, zeker met de mooie herfstkleuren en het zonnetje dat we hadden. Veel uit aan het proberen met mijn fototoestel, niet altijd met succes, maar dat maakt niet uit. Oefening baart kunst, toch?!

Na het Mastbos lopen via een park en het oude centrum (en een biertje op een oktoberterras!) terug naar het station. Eenmaal thuis heerlijk op de bank merk ik hoe moe ik ben en doe ik niet zo veel meer.