Via het Ballooërveld verder Drenthe in

Afstand: 18 km

Na de eerste drie etappes in  mijn vakantie gelopen te hebben, nu een weekend naar het noorden om de vierde en vijfde etappe te wandelen. Ik houd van afwisseling en nieuwe dingen proberen. Maar mijn laatste bed & breakfast in Midlaren is zo goed bevallen, dat ik besluit daar nog een keer heen te gaan. En dat is me niet tegen gevallen. Bijna de hele week vooraf aan dit weekend lig ik op bed en ligt de Bechterew naast me. Na lang twijfelen besluit ik toch te gaan. Kan er altijd nog een lekker niets-doen-weekend van maken. Toch?!

De route gaat van Zuidlaren naar Rolde. Terwijl ik aan het ontbijten ben, vertelt de gastheer enthousiast over wat ik tegen ga komen met een geschiedenisles erbij. Zo leuk om mensen zo enthousiast te zien. Ze zijn ook oprecht geïnteresseerd hoe ik met mijn Bechterew zo blijf wandelen. Ik ben erg benieuwd hoe het me deze keer zal vergaan. Mijn lijf geeft me niet veel goede hoop.

De eerste 5 kilometer gaan opvallend goed, maar de route is 18 kilometer, ik ben er dus nog zeker niet. Dan maar even een korte pauze om een energiereep te eten.

Verdiende rust op het Pieterpadbankje.

Verdiende rust voor Pieterpadvoeten, heerlijk!

Pauzes zijn voor mij vaak lastig. Kort zitten betekent voor mij onvoldoende tijd om lijf goed tot rust te komen. En ga ik zitten, dan heb ik meer moeite om weer op te starten. Zo’n korte pauze om alleen even snel iets te eten, blijf ik dan vaak ook staan. Een stel dat ik net heb ingehaald en gegroet haalt mij nu weer in. Nadat ik mijn eten op heb, haal ik hen weer in en raken we aan de praat. Het blijkt een echtpaar uit Tilburg te zijn en we wandelen precies in hetzelfde tempo. We praten over de magie van het Pieterpad en over de mooie natuur van Nederland. Want mooi is het! Halverwege een lunch, toch even dat ongemakkelijke moment, ga ik bij ze zitten of even alleen lunchen. Ze maken me snel duidelijk dat ik de laatste optie niet in mijn hoofd hoef te halen, we lunchen natuurlijk samen. Gezellig!

Na de lunch staat het Balooërveld op het programma, veel zand en open! Een Nederlandse woestijn zeg maar, het is een graad of 25. De gevoelstemperatuur is hier wel wat hoger. We moeten er dwars overheen. Wat ben ik blij dat ik nu niet alleen ben, nu heb je nog een mooie afleiding door de gesprekken. Hier merk ik wel heel goed hoeveel pijn ik heb namelijk. De enige manier om in Rolde te komen is lopend, ik stap rustig door. Maar wat is het zwaar. Wat ben ik trots op mezelf als we Rolde binnen lopen, ik heb het weer gehaald!

In plaats van in 1,5 uur met het openbaar vervoer terug naar Zuidlaren, geef ik het echtpaar waar ik mee heb gewandeld natuurlijk een lift. Mijn auto heb ik ’s morgens al in Zuidlaren gezet. Goed advies al ooit gehad, altijd naar je auto toe lopen. Ze bieden me een drankje aan en die sla ik natuurlijk niet af.

Hoe en hoe vaak pauzeer jij tijdens een wandeling?

 

Delen mag!

1 Comments

  1. Pingback: In 18 kilometer naar Schoonloo

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *