Zo dicht bij huis en zo mooi!

De zon schrijnt flink op zaterdag, zondag zou het ook warm zijn. Daar wil ik van genieten. Het plan is om verder te gaan met het Utrechtpad. Van Baarn naar Tienhoven zou het dan moeten worden. Met mijn routeboekje op de bank bereid ik de route voor. Zo dicht bij huis, zal het niet heel moeilijk zijn om er te komen. Het leuke aan lange afstandspaden en streekpad, zoals het Utrechtpad, is dat je van A naar B loopt. Om uiteindelijk bij een Streekpad op dezelfde plek weer te eindigen. In het geval het van het Utrechtpad na 162 kilometer weer onder de Dom. Tegelijk vraagt dat ook wat voorbereiding. Inmiddels ben ik daar aardig goed in.

Hoe kom ik in Tienhoven?

Pad met gesnoeide beuken overhuifd. Wordt ook wel berceau of loofgang genoemd.

Pad met gesnoeide beuken overhuifd. Wordt ook wel berceau of loofgang genoemd.

Maar om vanuit Utrecht in Tienhoven te komen (beeld je even in, het is ongeveer 10 kilometer bij mij vandaan) er op een zondag te komen. De eerste mogelijkheid om vanuit daar terug thuis te komen met het openbaar vervoer, is maandagochtend om half 7… Een berichtje op twitter met de hulpvraag levert op dat ik eventueel een lift heb van Aukje, een vriendin van Wanda, nu een paar keer op verjaardagen gezien. ’s Avonds reageert nog een vriendin van me, dat ’s middags wel moet lukken. Daarop besluit is zondagochtend naar Baarn te gaan en dan komt het vast goed!

Paleis Soestdijk

Paleis Soestdijk staat er maar verlaten bij.

Paleis Soestdijk staat er maar verlaten bij.

Het begin van de route door de bossen bij Baarn. Hier heb ik al vaker gewandeld, maar mooi blijft het. Door het mooie weer zijn er veel mensen op de been, dit brengt een gezellige sfeer met zich mee. Zodra ik het Baarnsche Bosch uit wandel, mag ik een klein stukje langs de provinciale weg om daarna langs het enorme Paleis Soestdijk te wandelen. Dit verharde stuk bevalt mij erg slecht, ik besluit zo veel mogelijk in de berm te gaan wandelen om mijn knie te ontlasten. Ik dacht nog wel dat het wat beter ging met mijn knie, maar helaas. Gelukkig gaat de route snel weer de onverharde paden op. Dat bevalt me wel. Loop jij het liefst onverhard of juist wel verhard?

Zomerse pannenkoek in Lage Vuursche

De Stulp is een mooi natuurgebied tussen Soestdijk en Lage Vuursche

De Stulp is een mooi natuurgebied tussen Soestdijk en Lage Vuursche

De route gaat verder door heide- en stuifzandgebied De Stulp. Verbazingwekkend hoe het hier is. Zeven jaar woon ik alweer in Utrecht en ik ben hier nog nooit geweest. Maar daar gaat verandering in komen, tenminste dat beloof ik mezelf. Eenmaal in Lage Vuursche heb ik veel pijn aan mijn heupen en S.I. gewrichten. Hopelijk helpt een traktatie van mezelf op een pannenkoek met aardbeien en een koud drankje. Het zou mooi zijn als dat zou helpen, maar dat doet het uiteraard niet. Ondertussen heb ik contact met Janneke, zij komt me straks ophalen. Snel kom ik er weer achter waarom ik dit liever ’s morgens heb. ‘Hoe laat verwacht ik in Tienhoven te zijn?’, lastige vraag die ik eigenlijk maar moeilijk kan beantwoorden. Ik maak een inschatting en wil proberen dat te halen.

De polders in

Hierna komt een stuk van de route waar ik tegenop zie, langs het Tienhovens kanaal. Gelukkig is het niet een kanaal zoals ik het had verwacht. Het is een akelig recht stuk, maar ligt wel mooi in de natuur. In de bossen die ik eerder heb gehad, waren de bomen een prima verkoeling. Dat is nu verleden tijd. Op het heetst van de dag, wandel ik door de open polders. Mijn lijf is aardig op door de pijn en de warmte, maar ik heb een tijd afgegeven.

Opgejaagd door de tijd

Ik krijg de vraag waar ik ben van mijn vriendin en moet toegeven dat ik de afgesproken tijd niet ga halen. Ik wandel op dat moment op een fietspad, de vraag is dus ook tot waar zij met de auto kunnen komen. Ik krijg het zwaarder en zwaarder, maar gelukkig lukt het me aardig om in een vast tempo door te stappen. In de verte zie ik een hekje, zou het daarachter te bereiken zijn met de auto? Ik hoop het zo! Hoe dichterbij dat ik kom, denk ik mensen te zien, de bewoonde wereld komt dichter bij. Dan weer een telefoontje van mijn vriendin. Zij is er en denkt mij te zien met een blauw shirt. Het is groen, maar dat vergeef ik haar. Nog een stukje door de hitte heen. Dan heb ik deze tocht volbracht. Ook het laatste stuk was schitterend. Veel mooier dan ik had verwacht zelfs. Maar ik ben ook maar wat blij (en trots) dat ik ook deze etappe tot een goed einde heb weten te brengen. ’s Avonds doe ik helemaal niets meer, maar ik kijk wel terug op een mooie tocht.

Lukt het jou om je rust te pakken nadat je misschien wel over je grenzen bent gegaan?

Total distance: 22.59 km
Download

Delen mag!

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *