Pieterpad: van Hardenberg naar Ommen

Wandelen vind ik heerlijk. Het leukste is het wel natuurlijk wanneer het mooi weer is. Tijdens de wandeling van Coevorden naar Hardenberg, was dat wel anders. Toen liep ik op een stormachtige dag een etappe van het Pieterpad. Deze ochtend twijfelde ik dan ook veel of ik zo gek was dat ik nog een dag nat en koud over me heen zou laten gaan. Want dat het niet droog zou blijven, was me wel duidelijk door de weersverwachting en naar buiten kijken. Zo erg als een dag eerder zou het gelukkig niet worden (kon ook bijna niet!). Ik heb dit weekend wandelen gepland om te trainen voor de Egmond Wandel Marathon tegen reuma. Deze is twee weken later en ga ik toch echt wandelen. Weer of geen weer. Dat maakte dat ik ook deze ochtend ben gestart. Wel wat later dan ik gepland had, maar dat maakte niet uit. Let’s go!

Midden in een wei, de magie van het Pieterpad

Direct wandel ik het centrum van Hardenberg uit en wandel ik langs de Vecht. Wat mooi is het hier al! Ik geniet er echt enorm van. De route is met 22 kilometer zeker geen korte. De kou en vermoeidheid van gisteren voel ik goed in mijn lijf. De route route verder via stukken door het bos, dan weer stukken langs de Vecht af.

Wanneer ik aan het wandelen ben, heb ik standaard mijn GPS-apparaat bij me. Van te voren download ik de route en die lees ik af tijdens het lopen. Ideaal! Daarnaast vind ik het heerlijk om met een wandelboekje te lopen, dan lees je meteen achtergrond van het gebied waar je loopt. Zo ook deze keer. Deze etappe was op 4 kaarten verdeeld in het boekje, één pagina steeds met de kaart, één helft met de tekst. Traditioneel bij mij, vind ik de derde kaart eigenlijk altijd het zwaarste gedeelte. Tijdens het wandelen kijk ik op de kaart, lees ik in de tekst mee, kijk ik op mijn GPS, de routes van Lange Afstands Wandelpaden staan ook goed gemarkeerd. Het gebeurt me regelmatig dat ik in de tekst niet meer precies weet waar ik ben. Geen probleem wanneer ik door de andere manieren wel weet dat ik goed zit. Deze keer schoot het maar niet op, mijn motivatie was ver te zoeken. Totdat ik iets verder lees en besef dat ik ook al op de vierde kaart van deze etappe ben. Het is dan nog zo’n 3 kilometer tot Ommen en ik krijg hierdoor een boost. De laatste kilometers wandel ik heerlijk uit.

Zeker omdat ik ’s morgens nog zo twijfelde en de etappe wel goed ging en vooral erg mooi was, ben ik enorm trots op mezelf. Ik heb het toch maar weer gedaan!

Delen mag!

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *