Pieterpad: op naar Coevorden

Mijn overnachtingsplek op de camping in Sleen

Mijn overnachtingsplek op de camping in Sleen

Weten jullie nog hoe goed het gisteren ging? De langste etappe van het hele Pieterpad en had nog wel door gekund. Dat belooft veel goeds voor de etappe van deze dag. Gisteren stond 27 kilometer op de planning, vandaag ‘maar’ 23. Dat moet lukken. De nacht heb ik redelijk doorgebracht in mijn pipowagen en het weer werkt goed mee. Ik heb er zin in. Na een lekker ontbijt, ga ik op pad. Met twee auto’s naar het eindpunt, met √©√©n auto terug en dan wandelend terug naar mijn auto. Wanneer ik het zo opschrijf, een beetje gek moet je wel zijn om dit te doen. Dat is aan mij wel besteed.

Gisteren ging het nog zo goed, wat gaat vandaag brengen?

Op de camping krijg ik van de andere Pieterpad wandelaars nog opbeurende teksten. Gisteren liep je lachend de camping op, dan ga je vandaag ook genieten. Zoals ik er gisteren niet naar luisterde, besluit ik dat nu ook niet te doen. Want laten we wel zijn, 23 kilometer is niet weinig! Een jaar eerder had ik dit niet in een weekend kunnen wandelen.

Pieterpadmonument

Het Pieterpadmonument 

Bij de etappe van gisteren kwam ik geregeld hetzelfde stel tegen. Zij liepen dezelfde etappes van het Pieterpad dit weekend. De camping waar zij sliepen was nog iets verder dan mijn camping. Ze hebben me de naam gezegd, maar onthouden: tuurlijk niet. Na de eerste kilometers wandelen zie ik een camping. En jawel, precies op het moment dat ik er langsaf loop, komen zij de camping af. We wandelen weer een stuk samen op. Zij lopen duidelijk sneller dan ik, we wensen elkaar veel plezier en ik wandel in mijn eigen tempo verder. Direct daarna merk ik al dat het een stuk zwaarder wordt dan de etappe naar Sleen. Veel verhard en rechte stukken. Wie mijn blog inmiddels wat meer leest, weet ik daar geen groot fan van ben. Maar ja, van noord naar zuid Nederland een route bedenken met alleen maar mooie stukken, is ook vrijwel onmogelijk. Mijn verwachting klopt. Mijn heupen en knie zitten me goed dwars. Maar ook nu weer, rustig door stappen en genieten van alles om me heen.

Tijdens het wandelen bedenk ik alweer wanneer ik weer kan gaan. Dan laat ik Drenthe ook alweer achter me en wandel ik Overijssel in. Ik ben blij dat ik deze etappe weer gehaald heb en kijk uit naar de volgende.

 

 

 

Delen mag!

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *