De start van het Grenslandpad, de kop is er af!

Ergens op het Pieterpad is het idee ontstaan. Ik wil Nederland rond wandelen. Het Pieterpad heb ik inmiddels uitgewandeld en nu ga ik starten aan het Grenslandpad. Deze LAW loopt van Thorn naar Sluis over 372 kilometer.

Ik heb nog wat kilometers af te leggen tot aan Sluis.

Ik heb nog wat kilometers af te leggen tot aan Sluis.

De eerste kilometers daarvan staan deze keer op het programma en ik hoop tot Stramproy te komen. Stramproy is ook de plek waar ik overnacht, bij Molenbroek Kamperen & Logeren, om vanuit Thorn te starten aan het Grenslandpad. Wanneer ik vrijdagavond kort spreek met de gastvrouw van mijn Bed en Breakfast waar ik slaap, wordt het me snel duidelijk. Met het openbaar vervoer ben ik drie uur onderweg. Direct biedt ze me aan om mij morgenochtend te brengen. Hoe fijn!

Thorn laat ik achter me

adbij ThornNa een heerlijk ontbijt ga ik op pad. Met de auto is het serieus een halfuurtje rijden. In de auto hebben we het over het openbaar vervoer in het grensgebied. Of beter, het gebrek aan openbaar vervoer in het grensgebied. Dat belooft nog wat voor het hele Grenslandpad. De start in het plaatjes Thorn is al mooi. Thorn wordt ook wel het witte stadje genoemd. Midden op het plein staat de schitterende abdij. Deze was bestemd voor vrouwelijke leden van hoge adel. Het plein nodigt uit om er op één van de gezellige terrassen te gaan genieten. Ik beperk me tot het maken van een aantal foto’s en start met de route.

’t Vijverbroek; nat, maar mooi

Al snel wandel ik door ’t Vijverbroek. De afgelopen dagen heeft het veel geregend, dat is te merken. Het lukt me om door het bos en de lager gelegen stukken heen te wandelen, wat een mooi natuurgebied. Hoe zou het hier in de zomer zijn? Halverwege wordt er gewerkt aan een nieuwe vlonder, waardoor ik er met moeite langs kan. Vriendelijke Belgische mannen helpen me maar wat graag een handje om mij tegelijk voor -toch wel een beetje- gek te verklaren om naar Stramproy te wandelen. ‘Weet je hoe ver dat nog is?!’, tja dat weet ik. Ik zie de eerste grenspalen en passeer dan ook regelmatig de grens.

Privé lunch in Molenbeersel

Zoals gewoonlijk beginnen mijn heupen als eerste om aandacht te vragen. Op een kleine 8 kilometer voor het einde van deze etappe mag ik in een caféetje lunchen om meteen op te warmen. Droog blijft het deze dag namelijk niet en erg warm is het ook niet. Het eerste café dat ik zie in het dorp Molenbeersel ziet er vrij donker uit, maar ik zie iemand binnen en de deur is open. Ze zijn het feest van gisteravond nog aan het opruimen. Een colaatje en een warme kop thee maken ze graag voor me klaar en ook een tosti wordt met liefde klaar gemaakt.

Hoe lang kan 7,5 km zijn?

Na de lunch wandel ik verder. Tijdens het wandelen, heb ik steeds het boekje met de routebeschrijving en achtergrondinformatie in mijn hand. Met de markeringen en mijn GPS apparaat waar ik hem op heb staan, gaat dat prima samen. De etappe naar Stramproy is verdeeld over 3 kaarten. De eerste 2 heb ik achter de rug, de laatste begin ik na de lunch aan. Het is ook meteen een kaart waar ik me op verkijk. Hij is nagenoeg helemaal verhard, niet echt een mooie omgeving en mijn lijf heeft duidelijk geen zin meer in verder wandelen. Het tempo breng ik iets naar beneden, maar ik probeer wel dat tempo tot het einde vol te houden. Wanneer ik dat namelijk niet doe, maak ik een intervaltraining voor mij zelf. Daar zit ik al helemaal niet op te wachten.

Mijn gedachten gaan met me aan de haal

Hoe zijn de andere etappes? Hoe zou het straks in Zeeland zijn? Eén ding weet ik zeker, ik kom er! Voor nu is Stramproy bereikt en daar ben ik maar wat blij mee. De volgende etappe, naar Hamont, loop ik een dag later. Deze belooft nog veel meer rechte stukken. We gaan het zien. Nu eerst opwarmen en mijn lijf rust geven.

Total distance: 18.53 km
Download

Delen mag!

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *