Romeinse Veldtocht

Donderdagavond krijg ik een enorme pijn in mijn bil. Voor mijn gevoel komt het vanuit mijn rechter SI gewricht, maar mijn fysiotherapeut denkt daar vrijdag anders over. Hij weet de pijnlijke plek feilloos te vinden, de slijmbeurs rondom bij heup. Altijd fijn! En dat terwijl ik op zondagmiddag een wandeling gepland heb staan om samen met uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig een route te controleren, voordat deze gedrukt wordt. Van Utrecht Lunetten naar Utrecht Centraal, thuiswedstrijd dus die ik niet wil missen. Maar de pijn dreigt daar bijna roet in het eten te gooien. Mocht het niet gaan, ben ik zo weer thuis. Wat zou ik me kapot schamen wanneer de pijn door het wandelen erger wordt en ik me daardoor ziek zou moeten melden op mijn werk! Lopen voelt in dit geval beter dan op de bank pijn hebben en pijn heb ik toch wel. Na lang twijfelen besluit ik te gaan. Dan is het ook snel lunch erin, spullen pakken en weg. Op naar Lunetten.

De route gaan vanuit Lunetten snel richting Fectio en Fort Vechten. Twee weken eerder was ik daar nog om het Fort en het Waterliniemuseum te bezoeken, absoluut de moeite waard. Leuk om daar met andere wandelaars over aan de praat te raken. Daar worden we getrakteerd op een regenbui, maar we zijn nog maar net gestart, dus gaan nog even door.

Na het Fort gaan we naar Nieuw Amelisweerd. Ik kom hier vaker, maar toch kom ik weer op nieuw stukjes. Wat is het toch mooi daar!

Na Amelisweerd lopen we over het Jaagpad langs de Kromme Rijn. Hier heb ik al vaker gelopen, gelukkig zijn we redelijk snel bij Ledig Erf waar we vinden dat we een drankje hebben verdiend!

Ik weet dat opstarten na een pauze niet mijn favoriet is, maar deze keer…. Met veel pijn gaan we verder en dan ook nog eigenlijk alleen maar verhard door het centrum van Utrecht. Mijn heup vindt me echt niet leuk meer! Weer die twijfel, ga ik door of geef ik op en loop ik rechtstreeks naar het station. Is het opgeven als ik nu afhaak? Ik weet dat dat niet zo is, maar ik weet ook dat blijven bewegen toch echt het belangrijkste is. Dus ik loop door. Gelukkig maar, want in het centrum krijgen we nog mooie dingen te zien, waardoor de Romeinse tijd wordt gekenmerkt. Al vaker heb ik ze gezien, maar nog nooit stil gestaan bij de achtergrond.

Maandagochtend heb ik altijd mijn fysiotherapie. En ja, ik ben maar wat blij dat de pijn na een nacht slapen zeker niet erger is geworden en mijn fysiotherapeut trots is op me dat ik wel ben gaan wandelen. Dat doet een mens goed (mij in ieder geval wel!).

Alles bij elkaar een mooie wandeling van 17 km, dicht bij huis en gezellig met andere wandelaars. Nu afwachten wanneer het boekje uitkomt.

Delen mag!

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *