Amsterdam verlicht

Afstand: 15 km

Even wat feiten op een rijtje:

  • Ik heb niets met Amsterdam;
  • Ik wandel veel liever onverhard door de natuur, dan verhard;
  • De tochten die ik tot nu toe ’s avonds heb gelopen, heb ik veel moeite gehad met doseren;
  • En ik heb me ingeschreven voor de Amsterdam Light Walk!

Waar begin in aan?! We kunnen ’s avonds op half 7 starten bij de Passenger Terminal, lopen dan langs de verschillende verlichte kunstwerken door Amsterdam. Overdag moet ik het rustig aan doen, om energie op te sparen om ’s avonds 15 kilometer te wandelen. Even afwasmachine uitruimen, daarna weer even uitrusten. Even lunchen en weer uitrusten.

Wanneer we naar de startlocatie lopen merk ik dat mijn kuit enorm veel pijn doet. Spierpijn is het niet, kramp misschien? Ik weet het niet goed. Maar de gedachte om niet eens te starten gaan door me heen. Met deze pijn ga ik de 15 km echt niet volhouden! Maar ja, om niet te starten ben ik niet naar Amsterdam gegaan, toch? Dus gewoon starten en ik zie wel hoe het gaat.

IMG_0549_bew

Bij de start staat in de hal een groot kunstwerk, hier mag je zelf iets op tekenen of schrijven, alles is goed. Het is een actie van het Reumafonds dat als goed doel verbonden is aan deze wandeltocht. Eigenlijk is dat de reden dat ik me hiervoor ingeschreven heb. Uiteindelijk zal het geveild worden, laten we hopen dat het een mooi bedrag bij elkaar oplevert.Amsterdam Light Walk

We wandelen langs verschillende schitterende kunstwerken. Wat kunnen ze toch mooie dingen uitbeelden met licht. Zo gaaf! De dag ervoor heb ik twee nieuwe lenzen voor mijn camera gekocht, dus het uitproberen kan beginnen. Het is even wennen, dit jaar wil ik dan ook nog een goede fotografiecursus volgen. Lastig, maar leuk tegelijk.

IMG_0505_bew

Snel merk ik dat de pijn in mijn kuit minder wordt. Bij de eerste rustpost kijken we even op de kaart en zien we dat we al op de helft zijn. Ook deze tocht ga ik weer uitlopen. Natuurlijk gaat mijn heup weer vervelen en mijn voeten vinden het verhard lopen toch echt niet leuk. Daarvoor waren de kunstwerken wel prima, korte pauzes om even te rekken en strekken en weer door.

Op het moment dat we Nemo zien, weet ik dat we bijna bij de finish zijn. Wat ben ik daar blij mee, in het begin had ik dat niet durven hopen dat ik zo de finish zou halen.

 

Delen mag!

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *