Start van mijn vakantie rondom Chaam

Goede start van mijn vakantie

Ik heb vakantie en mijn plan is: ik plan niets. Of anders gezegd: niets moet, alles mag. De laatste tijd ben ik druk geweest, onder andere met de voorbereidingen voor de Reuma Walk en op mijn werk. Een veelgehoorde vraag wanneer ik vertel dat ik vakantie heb ‘ga je nog weg?’. Nee, deze keer maar eens niet, ook niet om meerdere dagen aan het Grenslandpad te wandelen. Hoe graag ik het ook zou willen, ik moet keuzes maken. Deze vakantie ga ik gebruiken om niets te doen. Tijdens een coachtraject een aantal jaar geleden heb ik geleerd dat niets doen ook iets doen is. Ik ga het vooral rustig aan doen. Heb ik energie ergens voor, dan doe ik het. Heb ik er geen energie voor, dan doe ik het niet. Mijn vakantie begint meteen met een wandeling op zaterdag, gelukkig heb ik daar energie voor.

Via het Grenslandpad naar Malpie

Afstand: 18 km

Etappe: Schaft-Broekhoven

Regelmatig krijg ik de vraag ‘vind je het niet saai om alleen te wandelen?’. Nee, dat vind ik zeker niet saai. Nog sterker, ik vind het heerlijk. Ik kom dan volledig tot rust en kan ultiem genieten van alles wat ik tegenkom. In de natuur en andere wandelaars. Want ja, het is echt zo, wanneer je alleen wandelt maak je heel makkelijk contact met anderen. Maar samen met iemand wandelen, is dan weer heel gezellig en het wandelen gaat me meestal iets makkelijker af. Tenminste als mijn wandelmaatje op hetzelfde tempo loopt.

Dit keer loopt Miranda mee. Tijdens de zondag van de Egmond Wandelmarathon lopen we al veel samen, het tempo zit dus wel goed. En tja, we raakten toen ook niet uit gepraat, dus daar maak ik me ook niet zo’n zorgen om. Deze etappe heb ik uitgezocht om samen te wandelen, omdat ik van meerdere mensen heb gehoord hoe mooi Malpie zou moeten zijn. Malpie is een natuurreservaat net onder Valkenswaard. Nou ken ik mezelf, mijn verwachting is nu nogal hoog. Vaak valt het me dan alleen maar tegen. Zou toch jammer zijn. Ik ben heel benieuwd dus!

Via de Achelse kluis naar Schaft

Afstand: 13 kilometer

Grenslandpad: Hamont – Schaft

Eigenlijk was ik niet van plan dit weekend te gaan wandelen op het Grenslandpad.

Abdij de Achelse Kluis

Abdij de Achelse Kluis

Maar Miranda wilde graag een keer een etappe van een LAW lopen, dus dan regelen we dat. Zij komt morgen om dan gezellig samen te wandelen. Vandaag wandel ik zelf de derde etappe vanaf Thorn. Vandaag staat er 13 kilometer op het programma. Vrijdagochtend heb ik altijd fysiotherapie en met het weekend doorspreken hoor ik het mezelf zeggen, morgen hoef ik ‘maar’ 13 kilometer. Hij lacht er om, ‘er zijn mensen met minder pijn dan jij, dit je dit niet nadoen hè’. Tegelijk denk ik terug aan mijn eerste etappe van het Pieterpad. Wat had ik het toen zwaar! Dat wil ik nu natuurlijk niet. Ik beloof aan mezelf om goed te blijven doseren en het zeker niet te onderschatten. Eens kijken of me dat lukt!

NS-wandeling Breda Mastbos

Afstand: 14,5 km
De laatste keer dat ik heb gewandeld was ook met Wanda, dat betekent dat ik een maand niet heb kunnen wandelen. Regelmatig had ik het plan om verder te gaan met het Utrechtpad. En net zo regelmatig liet meneer Bechterew me niet gaan. Mijn hoofd wil wel, maar mijn lijf houdt me dus tegen, zo frustrerend. Vandaag heb ik een wandeling met Wanda en andere lezers van haar blog om de agenda staan. Gisteren had ik bedacht om naar het Waterlinie Museum te gaan dat net geopend is in Bunnik, maar dat stel ik uit om energie te sparen voor de wandeling.

9.30 uur en Wanda staat voor de deur, we gaan eerst Nico nog halen en dan op naar Breda. Tom gaat ook gezellig mee. Ik heb mijn kniebrace om gedaan. Heb nog wel even getwijfeld; of last van brandplekken of de pijn aan mijn knie. Dan kies ik toch voor de brandplekken! De route heb ik op mijn GPS gezet en zag al dat het veel verhard is, niet mijn favoriet meestal. Zeker niet nu ik al een maand niet gewandeld heb, vanwege de pijn. Maar we gaan het zien.

Het eerste stuk lopen we via een minder mooi stuk van Breda richting het Mastbos, dat maakt dat meteen alles goed. Wat is het mooi daar, zeker met de mooie herfstkleuren en het zonnetje dat we hadden. Veel uit aan het proberen met mijn fototoestel, niet altijd met succes, maar dat maakt niet uit. Oefening baart kunst, toch?!

Na het Mastbos lopen via een park en het oude centrum (en een biertje op een oktoberterras!) terug naar het station. Eenmaal thuis heerlijk op de bank merk ik hoe moe ik ben en doe ik niet zo veel meer.